

.
Musica: Antonio Lucio Vivaldi (1678-1741),
Stabat Mater, RV 621,
Jochen Kowalski, contratenor,
Concertgebouw Chamber Orchestra dirigida por Vittorio Negri.
.
Versión latina medieval [a]
1.
Stabat Mater dolorosa
Iuxta crucem lacrimosa, Dum pendebat filius. Cuius animam gementem Contristantem et dolentem Pertransivit gladius. |
Traducción de Lope de Vega [b]
1.
La Madre piadosa estaba
junto a la cruz y lloraba mientras el Hijo pendía. Cuya alma, triste y llorosa, traspasada y dolorosa, fiero cuchillo tenía. |
|
2.
O quam tristis et afflicta
Fuit illa benedicta Mater unigeniti Quae maerebat et dolebat. Et tremebat, cum videbat Nati poenas incliti. |
2.
¡Oh, cuán triste y cuán aflicta
se vio la Madre bendita, de tantos tormentos llena! Cuando triste contemplaba y dolorosa miraba del Hijo amado la pena. |
|
3.
Quis est homo qui non fleret,
Matrem Christi si videret In tanto supplicio? Quis non posset contristari, Piam matrem contemplari Dolentem cum filio? |
3.
Y ¿cuál hombre no llorara,
si a la Madre contemplara de Cristo, en tanto dolor? Y ¿quién no se entristeciera, Madre piadosa, si os viera sujeta a tanto rigor? |
|
4.
Pro peccatis suae gentis
Jesum vidit in tormentis Et flagellis subditum. Vidit suum dulcem natum Morientem desolatum Dum emisit spiritum. |
4.
Por los pecados del mundo,
vio a Jesús en tan profundo tormento la dulce Madre. Vio morir al Hijo amado, que rindió desamparado el espíritu a su Padre. |
|
5.
Eja mater fons amoris,
Me sentire vim doloris Fac ut tecum lugeam. Fac ut ardeat cor meum In amando Christum Deum, Ut sibi complaceam. |
5.
¡Oh dulce fuente de amor!,
hazme sentir tu dolor para que llore contigo. Y que, por mi Cristo amado, mi corazón abrasado más viva en él que conmigo. |
|
6.
Sancta mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas Cordi meo valide. Tui nati vulnerati Iam dignati pro me pati, Poenas mecum divide! |
6.
Y, porque a amarle me anime,
en mi corazón imprime las llagas que tuvo en sí. Y de tu Hijo, Señora, divide conmigo ahora las que padeció por mí. |
|
7.
Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere, Donec ego vixero. Juxta crucem tecum stare Te libenter sociare In planctu desidero. |
7.
Hazme contigo llorar
y de veras lastimar de sus penas mientras vivo. Porque acompañar deseo en la cruz, donde le veo, tu corazón compasivo. |
|
8.
Virgo virginum praeclara,
Mihi jam non sis amara, Fac me tecum plangere. Fac ut portem Christi mortem, Passionis eius sortem Et plagas recolere. |
8.
¡Virgen de vírgenes santas!,
llore ya con ansias tantas, que el llanto dulce me sea. Porque su pasión y muerte tenga en mi alma, de suerte que siempre sus penas vea. |
|
9.
Fac me plagis vulnerari,
Cruce hac inebriari Ob amorem filii, Inflammatus et accensus, Per te virgo sim defensus In die judicii. |
9.
Haz que su cruz me enamore
y que en ella viva y more de mi fe y amor indicio. Porque me inflame y encienda, y contigo me defienda en el día del juicio. |
|
10.
Fac me cruce custodiri,
Morte Christi praemuniri, Confoveri gratia. Quando corpus morietur Fac ut animae donetur Paradisi gloria. Amen. |
10.
Haz que me ampare la muerte
de Cristo, cuando en tan fuerte trance vida y alma estén. Porque, cuando quede en calma el cuerpo, vaya mi alma a su eterna gloria. Amén. |
.
[a] Version del Analecta hymnica mediiaevi 1886-1922, 55 vols, A consolidation of the history and texts of hymns of the Catholic Church 500 – 1400, vol. 54, p.312, difiere en algunas estrofas de la version actualmente más utilizada [1]
[b] Publicado, entre otros , por Vicente Molina SJ, en Misal Completo. Editorial Hispania. Valencia 1941. Hans Van der Velden refiere que Lope de Vega publicó este poema como Rimas Sacras en 1614 [3]
Texto tomado de Wikipedia.
.
.
bibliaytradicion.wordpress.com
.
.
.
.













COMENTARIOS